فرياد (2)

فزياد زديم از يادي كه در يادمان بود برگستاخي چه سبكبال مي پريديم وقتي نداي رفتن بود،‌ با نواي ديگر نبودن. واي چه ترانه ها گفتيم چه سوگها خوانديم آنگاه كه رفتني از ما براي ما الزامي شد.