بهروز ديروز امروز

سكوت موسيقي تار او در يك انزوا پيش چشمم خيس شد ترانه اي كه از او نمي ديدم مي نوشت ساكت و پر التهاب و ناهمگون. چراغ را خاموش كردم خوابيدم ...

ايمان من كو؟ تو نديدي . وقتي از هره هاي ايوان مادربزرگ بالا مي رفتي من كجا رفته تر بودم كجا پژمرده تر ضجه مي رفتم تو نبودي. ايمانم در پشت...

شب از كدامين پنجره بيرون مي زند وقتي ستاره ها هم نيستند روز را به افق دوردست خورشيد مي سپارم دريا هم غرق غرق شده است شنها هم مسحور نورند ...

عرق يك روياي سنگين نهفته در اعماق وجود خسته منتظر تنهايم غرق يك دلواپسي كه تا چندي مرا به خود مي فشارد مي برد تا اوج كاميابي و خواهش و ال...

اميد در به در مي گردم دنبالش در پي اش و رسيدن چقدر دلنشين است نه اين كه الا نه كمبودي نقصاني نه اين درك ناتوان من است كه مي خواهد كم صبر ...