۱۳۹۰ مرداد ۲۷, پنجشنبه

صبوري


اميد
در به در مي گردم
دنبالش
در پي اش
و رسيدن چقدر دلنشين است
نه اين كه
الا نه
كمبودي
نقصاني
نه اين درك ناتوان من است
كه مي خواهد
كم صبر شده
و
آرزو را
جستجو مي كند.
                                                         14/3/89

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر