۱۳۸۸ بهمن ۱۳, سه‌شنبه

آرامش

وقتي از دور آن پنجره را مي بينم


كه كودكان آرزومندش

محتاج قطره اي از مهر گشته اند...

وقتي از دور آرام آرام

تنها مي شوم

مي فهمم كه هيچ نيستم

پوچ بوده ام

و همين

تمام زندگي در جستجوي جرعه اي آب

كه گاهي

مشت مشت

در دستانمان هست.

24/9/88

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر