پرسه

پرسه در خاك غريب


پرسه اي بي انتهاست

همنشين ساكتم

زادگاه من كجاست؟



اين تمام بودنم

اين تمام رفتنم

من كه خود جاري شده

در توام يا در تنم ؟



فكر اين پرواز شب

لحظه اي از من رهاست

اين نگاه درياي توست

با من اينك آشناست



پرسه در خاك وطن

پرسه اي بي محتواست

همنشين عاشقم

زادروز من رهاست



شمع يك خاموشيم

مي توانم پر زدن

آتش يك روزيم

مي توانم هم زدن



رفتي در كوچه شب

از لحظه هاي غم زده

من و تو مانديم و خيال

از بهت و فكر ماتم زده



پرسه در خواب بهشت

پرسه اي بي ادعاست

همسفر با اين دلم

زادبوم عشقمان كجاست؟

28/8/88

غنيمت

غنيمت است
پر شدن
از خيال يك آبشار بلند
غنيمت است
رها شدن
از حصار يك ديوار بلند
راستي تو غنيمت را مي فهمي ؟
وقتي در كوچه هاي بن بست بودي؟
وقتي در چهار راهي پر پيچ و خم
گم شده بودي ؟
راستي تو غنيمت را مي خواهي ؟
وقتي باهم از شب مي گذشتيم؟
وقتي در ابرهاي زندگي
بال بال مي زديم
من كه از غنيمت
مي نويسم !
                                                              88/8/28