عبور

رازهاي نگفته ما را


چه كسي مي فهمد

آن كودك تازه پا گرفته

كه مي ترسد

اما مي خواهد

از پلي بلند اما پرتلاطم

عبور كند؟

--

فريادهاي خاموش را

چه مي داني ؟

آن من و تو

در سوداهايي كه هميشه از پوچي

فغان مي كند.

وقتي لبريز از سكوت مي شوم

دقيقا

همانه زماني ست

كه مي خواهم

جاري شوم

طوفاني ،

اعماقم

پوچي را مسحور مي كند

نفسي بگيرم

بالي بزنم

اما نمي شود

گاهي تلخ و بي نشان

و اين دنياي لعنتي

كه انگار رويه سكه تلخش

سنگين تر و پيروز تر است !

----



وقتي مي رويم

آرامتر مي شوم

سكوتم در گذر جاده پر پيچ و خم زندگي

محو مي شود

و حالا آواز مي خوانم.

31/1/89