خاك

خاك را خاك را بهانه اي شد كه از خانه بيدارمان كنند خاك گرم زخم آلود اي تو ديوارهاي خشت انديشه اي تو حسرت لحظه اي فنا شدن به نام رهايي. 4/1/83 چغازنبيل