گل در خانه
صداي باد
و قلبي كه از هيچ به هرچيزي رسيد
گل را مي شكنم
از هراس تنهايي كه گريزانم .
قامت ياد
صداي مهر
و آغوشي باز
اين تمام كلمات زندگي ماست
دريغ مكن
باور كن!
4/11/82
