اميد

قامت تكيده مرا باد مي برد مي شكند از صداي شكستن قامت هاي خميده شما . مرا اين بار با شوقي تازه صدا كن

نه بانگ زن كه نگاهي از اميد رسيدن را مي جويم. 11/10/82