1- چشمام به سختي باز مي شه نمي دونم ساعت چنده يعني چي؟ مامان منو تكون مي ده ، چي مي خواي ؟ اين جوري كه داره حالم بهم مي خوره . من چه مي فهمم آسمون چه رنگيه ؟ روزه يا شبه ؟ نمي دونم ولي گشنمه ! حالا تا كي بايد صبر كنم؟ پس كي ماماني از اون غذا خوشمزه ها به من مي دي ؟ خدايا چقدر سخت مي گذره ! همش انتظار ، بي خوابي و گرسنگي .
2- نه تو رو خدا بذاريد يه ذره ديگه هم بخوابم . مادرم من هنوز دوست دارم بخوابم . نمي دونم ساعت چنده ؟ اصلا سرويس براي چي مياد؟ چرا تكونم مي دي ؟ چي مي خواي ؟ اين جوري كه اصلا نمي رم مدرسه ها ! امروز آسمون چه جوريه ؟ بارون مياد يابرف ؟ ولي من مدرسه رو اول صبح دوست ندارم . بايد بيرون منتظر باشم . خدايا چه سخت مي گذره ! همش انتظار ، بي خوابي و امتحان .
3- واي از دست اين ساعت، حالا كه هيچ كسي كاري نداره ، سرو صداش دست از سر آدم بر نمي داره نمي دونم ساعت چنده ؟ خدايا كي حال اين دانشگاه رو داره چند بار زنگ مي زنه ؟ چي مي خواي ؟ اي كاش اصلا كوكت نكرده بودم . آسمون چه ريختيه؟ به من دانشجو چه ربطي داره كه بارون يا برف بياد . نمي دونم حوصله هيچ كسي رو ندارم اون درسهاي مسخره ! خدايا چه سخت مي گذره! همش انتظار ، بي خوابي و علافي .
4- نه امروز حال رفتن ندارم . جون مادرت بذار بخوابم . بي خيال شو . نمي دونم ساعت چنده ؟ آسمون مي باره يا برفيه ؟ اصلا مي خوام امروز مرخصي بگيرم ! چيه هي بالا سرم غرغر مي كني ؟زنگ بزن نه sms كن بگو بي حاله ! من حال و حوصله ديدن قيافه رييس و مسئول رو ندارم .خدايا چه سخت مي گذره ! همش انتظار ، بي خوابي و بي پولي.
5- ديگه از ما عمري گذشته ، حالا عادت صبح زود بيداري مگه مارو ول مي كنه ؟ چرا دست از سرمون بر نمي داري ؟ بلند شم چي كار كنم؟ نمي دونم ساعت چنده ؟ اصلا كسي با من كاري نداره ! مامان ، ساعت كوكي ، همسر ، اين حرفها همش مال گذشته بود . من كه جايي براي رفتن ندارم . آسمون چه شكليه ؟ برفي يا باروني ؟ من بيكار ، برا چي بلند شم ؟ برا كي بلند شم ؟ خدايا چه سخت مي گذره ! همش انتظار ، بي خوابي و بيماري .
